microbiology

مرد درختی

microbiology7 — Tue, 06 May 2008 20:03:18 GMT

ایندفعه خانواده ای از ویروس ها را براتون معرفی می کنم که به نام ویروسهای واکوئل زا معروفند و ایجاد زگیل در انسان می کنند.

خانواده: Papovaviridae و جنس Papilpmavirus

این جنس در انسان ایجاد بیماری زگیل می کنه. که زگیل همون طور که می دونید تومورهای خوش خیمی هستند که روی پوست صورت و انگشت دست و پا ایجاد می شه. ولی اگه این زگیل ها در زنها به گردن رحم برسه خطرناک میشه.

این زگیل ها در یک بدن که سیستم ایمنی طبیعی داره خطرناک به نظر نمی رسه چون سیستم ایمنی با اونها مبارزه می کنه و از بین می بردشون.

ولی در عکس ها مردی را می بینید که به نام مرد درختی معروف شده است. این مرد هنگامی که در سن نوجوانی بوده زانوش می بره. همون موقع این ویروس Human papilomavirus (HPV) وارد بدنش می شه و شروع به فعالیت می کنه ولی از اونجا که سیستم ایمنی بدن این مرد خیلی نادر بوده قادر به دفع و مبارزه با این ویروس نمی شه و کم کم تمام بدنش پر از زگیل می شه و پوستش حالت شاخی پیدا می کنه.

اسم این مرد Dede هست و 35 سالشه. اهل اندونزی هست و قبلا ماهی گیر بوده ولی به علت مشکلی که واسش پیش اومده دیگه نتونسته کار کنه.(این هم فیلمش)

دکتری که این مرد را دیده گفته می شه جلو پیشرفت کار را گرفت و کمی در وضعیت دِد بهبودی ایجاد کرد ولی هیچ گاه مثل روز اولش نمی شه

از هپاتیت Aو C چقدر می دانید؟

microbiology7 — Fri, 14 Mar 2008 17:04:24 GMT

در پست های قبلی در مورد هپاتیت B مطالبی را نوشتم که به پرسش هایی هم در مورد هپاتیت‌‌‌B و راه های انتقال هپاتیتB ‌‌پاسخ گفته شد . الان تصمیم دارم انواع دیگر هپاتیت را به شما معرفی کنم.

اول بهتره بدونیم کلا هپاتیت چیه؟

هپاتیت ویروسی: عفونت کبد با شش نوع ویروس مختلف " هپاتیت ویروسی" نامیده می شود. بیست سال قبل تنها دو ویروس هپاتیت A و B را به عنوان عوامل بروز هپاتیت ویروسی می شناختند. اما امروز علاوه بر آنها ویروسهای C,D,E و G نیز شناسایی شده اند. ویروسهای دیگر مانند سیتو مگال، ویروس تب زرد و سرخجه نیز می توانند منجر به بروز هپاتیت گردند.

هپاتیت A (HAV):

هپاتیت A یک بیماری حاد عفونی است که عامل ایجاد آن ویروس هپاتیت A است و قبلا "هپاتیت عفونی" یا اپیدمیک نامیده می شد. این بیماری با علائم غیر اختصاصی نظیر تب، لرز، سردرد، خستگی، ضعف عمومی و درد آغاز می شود بعد با بی اشتهایی، حالت تهوع و استفراغ، ادرار تیره و یرقان دنبال می شود. عفونت هپاتیت A در بسیاری از مواقع بدون علائم مرضی و نشانه های بالینی است ولی در صورت بروز علایم نیز، بیماری خوش خیم است. میزان مرگ و میر در حالت های منجر به یرقان کمتر از 0.1 درصد است که معمولا به دلیل مشکلات حاد کبدی است و عمدتا در افراد مسن تر رخ می دهد.

مواد آلوده کننده: عمده ترین ماده عقونی مدفوع است. خون، سرم و سایر مایعات بدن نیز آلوده کننده اند. از دو هفته قبل از یرقان تا بیش از یک هفته پس از آن، ویروس در مدفوع تراوش می شود و در ادرار نیز ممکن است وجود داشته باشد.

عفونت در کودکان بسیار شایع تر از بزرگسالان است. در صورت حساس بودن، انسان در هر سنی می تواند آلوده گردد. در بچه های کوچک عفونت بیشتر به صورت خفیف یا بدون عالامات و نشانه های بالینی است.

هپاتیت C :

ویروس هپاتیت C در سال 1989 تشخیص داده شد و عامل اکثر حالات هپاتیت ناشی از انتقال خون است. طبق برآورد سازمان جهانی بهداشت 3 درصد از جمعیت جهان به این ویروس آلوده اند و حدود 170 ملیون ناقل مزمن در دنیا وجود دارد که در معرض خطر ابتلا به سروز و سرطان کبد هستند.

عامل هپاتیت C یک RNA ویروس تک رشته ای است که عمدتا از طریق خون و فراورده های خونی آلوده منتقل می گردد. بیش از 50 درصد از افراد آلوده را معتادان تزریقی تشکیل می دهند.

تماس های خانگی نقش کم در انتقال عفونت دارند. کارکنان مراکز حفظ تندرستی بیشتر در معرض خطر بسبب عفونت هستند.

دوره کمون: 6 تا 7 هفته و عفونت اغلب بدون علامات مرضی و نشانه های بالینی است. بیش از 50 درصد افراد آلوده دچار عفونت مزمن می شوند و ممکن است به سروز یا سرطان کبد منجر گردد.

اینترفرون تنها داروی موثر علیه عفونت ویروسی هپاتیت C است ولی بسیار گران قیمت است و تزریق آن باید چندین بار در هفته به مدت چند ماه صورت گیرد و در بعضی از بیماران اثرات جانبی شدید ایجاد می کند. بعد از توقف درمان در 50 درصد از بیماران بازگشت بیماری دیده می شود و 25 درصد از آنها بهبودی دراز مدت می یابند.

قسمت اول: تکثیر باکتری ها

microbiology7 — Sat, 01 Mar 2008 21:09:18 GMT

هنگام تقسیم سلولی مزوزوم ها(نواحی فرورفته از دیواره سیتوپلاسمی به سمت سیتوپلاسم) نقش بسیار مهمی دارند و DNA سلولی در حالت استراحت و بدون تقسیم سلولی در نزدیکی این مزوزوم ها قرار می گیرد. با آغاز همانند سازی و تقسیم سلولی، DNA سلول باکتری به مزوزوم متصل می گردد. در مزوزوم تمام سیستم های لازم برای همانند سازی موجود است من جمله: اندونوکلئاز ها، پرایمر، DNA پلی مرازها و لیگازها و ... عاملی که باعث تقسیم سلولی می شود رشد غشا سیتوپلاسمی به سمت داخل سیتوپلاسم است. پس افزایش غشا سیتوپلاسمی که به صورت فرورفتگی های مزوزوم به درون سیتوپلاسم صورت می گیرد باعث روند اتصال DNA سلول باکتری به مزوزوم می شود.

بعد از اتصال به کمک انزیمی که در مزوزوم یافت می شود یک رشته از کروموزوم حلقوی دو رشته ای باکتری بریده می شود. رشته باز شده در خلاف جهت عقربه ساعت حرکت می کند تا خود را به مزوزوم دیگر در غشا متصل نماید بعد از اتصال از روی هر دو رشته، رشته های مکمل ساخته می شود. به طوری که در ÷ایان همانند سازی دو ملکول DNA خواهیم داشت که به دو مزوزوم متصل اند.

اگر قرار باشد بعد از همانند سازی DNA تقسیم سلولی باکتری هم صورت بگیرد به نوع دیگر مزوزوم به اسم Septal مزوزوم نیاز داریم طوری که این مزوزوم مرتب طویل می شود تا اینکه سلول باکتری را به طور کامل به دو نیم تقسیم کند. و پایان همانند سازی همراه با تقسیم سلولی است. در نتیجه دو سلول باکتری حاصل می شود که هر کدام دارای یک مولکول دو رشته ای حلقوی DNA است.

اما گاهی اوقات سلول باکتری تقسیم نمی شود و فقط DNA همانند سازی می کند در این صورت سلول باکتری داریم که می تواند در آن واحد از یک تا 4 کپی از کروموزم داشته باشد.

ایمنی مادر زادی

microbiology7 — Fri, 25 Jan 2008 20:59:05 GMT

ایمنی مادرزادی به صورت غیر فعال از مادر به فرزند می رسد.

در 48 ساعت اول تولد ، نوزاد باید کلستروم یا آغوز زیادی بخوره.

کلستروم یا آغوز به شیر اول مادر می گن. در واقع مایعی است که قبل از تولید شیر، تولید می شه و حاوی آنتی بادی است.

قبل از تولد جنین مقداری آنتی بادی به جنین می رسه ولی مقدارش کم هست و باید آغوز یا همان مایع اول قبل از تولید شیر اصلی را بخورد تا آنتی بادی به میزان زیاد به بچه برسد.

اگه کودک نتواند در 48 ساعت اول آغوز را بخورد بعد دیگه فایده اش کم هست چون در این مدت نوع سلولهای روده فرق دارد و قدرت جذب آنتی بادی بالایی داره. ولی بعد از 48 ساعت این سلولها عوض می شوند و قدرت جذب بالای آنتی بادی را ندارد.

خود شیر هم حاوی آنتی بادی است و یک سری عفونت مخصوصا عفونت عامل اسهال بوسیله آنتی بادی های در شیر مستقیما خنثی و جذب سلولهای روده نمی شوند.

در زمان تولد مرگ مادر یا استرس به مادر می تواند تولید شیر را تا 48 ساعت متوقف کند و یا کلا در 48 ساعت اول به کودک کلستروم نرسد، کودک خیلی حساس هست و مخصوصا تا 1-2 سال اول.

در دامداری ها بانک کلستروم داریم. کلستروم حیوان را گرفته فریز می کنند و تا 3 ماه قابل نگهداری است. اگه مادر حیوان نتوانست کلستروم تولید کند از بانک کلستروم به او می دهند.

ارتباط دو سلول باكتري با يكديگر از طريق كانال جنسي.

microbiology7 — Mon, 31 Dec 2007 14:36:06 GMT

در اينجا عمل conjugations را كه به معني الحاق دو باكتري است، توضيح مي دهم.

كه جنس نر (دهنده ) و جنس ماده (گيرنده ) است . اين عمل در بعضي از باكتري هاست. ثانيا بيشتر در بين باكتري هاي روده اي ديده مي شه. اين باكتري ها از خصوصياتي بر خوردارند كه باكتري هاي ديگر برخوردار نيستند. (ماده ها فاقد اين خصوصيت هستند.چون اونها فقط گيرنده اند)يكي از اين خصوصيات اينه كه باكتري واجد عمل الحاقي داراي ژني است، كه توليد كننده كانال جنسي يا اصطلاحا sex pili است. اين ژن روي DNA باكتري قرار ندارند ، بلكه روي پلازميد (DNA حلقوي كه جداي از DNA اصلي باكتري است و جدا از آن نيز همانند سازي مي كند) قرار مي گيرد پس باكتري بايد داراي پلازميد باشد و نوعي از پلازميد را حمل كند كه اين پلازميد را F+ مي نامند. بنابر اين سلول داراي كانال جنسي را تحت عنوانF+ (يا اصطلاحا جنس نر)مي نامند وسلول فاقد را به صورت F¯ (يا اصطلاحا ماده)نشان مي دهند. بنابراين نوعي از انتقال توسط سلول هاي F+ صورت مي گيرد كه اين ها قادرند كانالي را از خود خارج نمايند كه اين كانال براي جذب F¯ است . F منفي به كانال متصل مي شود بعد از اتصال دو سلول، كانال چون از جنس پروتئين است منقبض مي شود و Fمنفي تنگاتنگ به F مثبت مي چسبد. بعد از اين حالت انتقالات ژنتيكي از سلول F مثبت به F منفي انجام مي پذيرد. اين انتقالات مي تواند شامل:

1- F مثبت باشد.

2- مي تواند شامل ژن هايي از كروموزم باكتري باشد.

نتيجه اين عمل تشكيل دو سلول F مثبت خواهد بود.باكتري هايي كه داراي عمل الحاقي هستند pili (كانالي كه براي اتصال و انتقال باكتري استفاده ميشود.)دارند، كه اين pili به عنوان pili معمولي نام گذاري مي شود.و هيچ نقشي در انتقالات ندارد. فقط عمل اتصال باكتري و بيماري زا شدن باكتري را بر عهده دارد. از طرفي باكتري كه داراي sex pili است مي تواند در عمل انتقالات نقش داشته باشد. همچين باكتري مي تواند pili معمولي داشته باشد يا نداشته باشد. پس بودن يا نبودن pili معمولي ربطي به عمل الحاق يا conjugation ندارد.

اگه سلول داراي پلازميد F پلازميدش رو به طور دائم روي DNA ي خود قرار بدهد اين سلول را تحت عنوان HFR (( High Frequency Recombination مي شناسند. و اين سلول از قدرت بالايي براي انتقالات ژنتيكي برخوردار است. اما در هر زمان خاص فقط قادر است ژن خاصي را انتقال بدهد. كه اين حالت به دلايل مختلف زير رخ مي دهد:

كانال جنسي براي مدت طولاني دوام ندارد و شكسته مي شود.

بستگي به اين دارد كه DNA از كجا شكسته بشود.مثلا از محل اطراف اتصال پلازميد يا از محلي دور تر از آن .

گاهي اوقات F+ وارد ملكول DNA باكتري مي شود ولي روي آن باقي نمي مونه يعني ميشينه و بلند مي شه. اين حال را تحت عنوان اپي زوم نام گذاري مي كند. در اين نشست و برخاست ها پلازميد مي تونه ژن هايي از ملكول DNA را با خودش حمل كنه و به باكتري ديگر انتقال دهد. بنابراين اين سلول نيز از عمل الحاق برخوردار خواهد بود.چون اين پلازميد بايد داراي يك سري ژن ها به نام هاي انتقالي باشد.

اثر عوامل فيزيكي و شيميايي بر روي باكتري ها:

microbiology7 — Wed, 28 Nov 2007 08:48:05 GMT

براي كنترل رشد ميكروارگانيزم ها معمولا از دو روش فيزيكي و شيميايي استفاده مي شود.در هر روش يا از رشد باكتري جلوگيري مي شه يعني عوامل مورد استفاده قادرند عمل باكتريواستاتيك را انجام دهند يعني مانع رشد بشوند ولي باكتري را از بين نمي برند.ولي گروهي ديگر از روش ها باعث مرگ باكتري ها مي شوند يعني باكتريوسايدال هستند.

عوامل فيزيكي و شيميايي متعدد هستند و هر كدام از مكانيزم خاصي برخوردار هستند و در هر حالت بسته به نوع باكتري و يا ماهيت ميكروبي و زمان اثر دهي مي توانند در كنترل باكتري نقش داشته باشند. از عوامل فيزيكي به عنوان مثال به عامل زير مي شه اشاره كرد:

گرما يا حرارت:

حرارت دو نوع داريم يكي حرارت خشك و ديگه حرارت مرطوب.

حرارت خشك:

۱- سوزاندن: كه در سوزانن همه اشكال حياتي از بين مي رود و در اين روش حتي مي توان اسپور ها را نيز از بين برد و در زمان قديم متداول بود و در رابطه به اجساد مرده آلوده به كار مي رفت. خيلي از حيوانات بعد از مرگ حاوي اسپور هاي زنده بودند و دفن اين حيوانات منجر به اين مي گشت كه در اثر بلاياي طبيعي مثل سيل و زلزله و طوفان هاي شديد اين اسپورها به سطح خاك آورده مي شده و با گرد و غبار پراكنده مي شدند، تنفس اين اسپور باعث ورود آن به بدن فرد سالم مي شد و در بدن به فرم رويشي تبديل شده و ايجاد بيماري مي كردند، پس بهترين راه سوزاندن بود پس بهترين راه براي اجساد حيواني سوزاندن بود كه متداول بود ولي به خاطر استفاده از جسد انساني در پزشكي اين روش براي اجساد انسان استفاده نشد و بنابر اين امروزه كاربرد ندارد مگر اينكه دام هاي خيلي آلوده را بسوزانيم.

2- استفاده از Oven يا كوره. كه براي استريل كردن وسايل جراحي و ظروف آزمايشگاه و ... كاربرد دارد كه با توليد دماي 170 درجه سانتي گراد به مدت يك ساعت يا 160 درجه سانتي گراد به مدت 2 ساعت قادر خواهند بود عمل استريل كردن را انجام دهند.و اين روش يك روش عقيم سازي يا سايدال است كه باكتري را كامل از بين مي بردو براي ضدعفوني كردن محيط كشت و البسه استفاده نمي شود چون آنها را مي سوزاند.

حرارت مرطوب:

1- جوشاندن يا boiling كه براي بعضي باكتري ها يك عمل استاتيك است يعني باكتري را كامل از بين نمي برد و تنها رشد باكتري متوقف مي شود زيرا اين باكتري ها قادر به توليد اسپور هستند و اسپور در جوشاندن از بين نمي رود ولي در رابطه به بعضي باكتري ها روش سايدال است و كافي است. و 60 تا 70 درجه سانتي گراد به مدت نيم ساعت به باكتري داده مي شود و باكتري از بين مي رود. بنابر اين فرم رويشي در باكتري ها از بين مي رود و تنها فرم ها ي اسپور باقي مي مانند. پس يك روش استريل كردن به شمار نمي آيد زيرا عقيم نمي كند.

2- استفاده از Autoclave كه يك روش عقيم سازي است و از دستگاهي استفاده مي شه كه با ايجاد حرارت مرطوب تحت فشار قادر خواهد بود تمام فرم هاي حياتي را از بين ببرد و عقيم سازي كند. با آتو كلاو مي توان محيط هاي كشت ، بيمارستان و پتو و.... را استريل كرد و همه چيز را مي شه با اين روش استريل كرد.

مكانيزم عمل حرارت:

كه با تخريب پروتئين هاي غشا و ذوب شدن چربي هاي موجود در غشا به غشا صدمه مي زند و خاصيت تراوايي غشا از دست داده مي شود . در نتيجه فشار اسمزي داخل و محيط خارج بهم ريخته و باكتري از بين مي رود.

چگونگی رشد ویروس ها

microbiology7 — Sat, 10 Nov 2007 06:31:18 GMT

چرخه هاي رشد ويروسي:

براي رشد ويروسها در سلولها، دو نوع چرخه داريم: لايتيك و لايزوژنيك

اول چرخه لايتيك را توضيح ميدم و بعدش هم در پست هاي بعد لايزوژنيك

روي سطح ويروسها نسخه هاي متعددي از پروتئين ها قرار دارد كه به طور ويژه و اختصاصي با پروتئين هاي گيرنده در سطح سلولهاي ميزبان متصل مي شه و به عبارت ديگه رونشيني انجام مي گيره و ويروس به طور اختصاصي به سلول ميزبانش متصل مي شود. و اين برهم كنش آغازي است براي فرايند آلوده سازي ويروس.

در مرحله بعد DNA يا RNA ويروس از يكي از رههاي موجود، غشاي پلاسمايي را پشت سر مي گذاره و وارد سيتوپلاسم سلول ميزبان مي شود. بعضي وقتها حتي پس از ورود ماده ژنتيكي به سلول ميزبان، ماده ژنتيكي همچنان با يك سري از پروتئين هاي ويروسي همراه هست. ژنوم بيشتر ويروسهاي DNA دار يوكاريوتي معمولا به همراه گروهي از پروتئين هاي متصل به خود وارد هسته سلول ميزبان مي شوند و در ارتباط نزديك به DNA ميزبان قرار مي گيرند. DNA ويروسي از دستگاه نسخه برداري سلول ميزبان سواستفاده كرده و از آن بيگاري مي كشه و رونويسي mRNA هاي ويروسي را پيش مي برد و اين mRNA ها با كمك ريبوزوم ها، tRNA و عوامل ترجمه اي سلول ميزبان،‌ سنتز پروتئين هاي ويروسي را الگودهي مي كند.

پروتئين هاي ويروسي سنتز شده در سلول ميزبان، اكثرا در يكي از اين سه گروه قرار مي گيرند: 1- آنزيم هاي ويژه اي كه براي همانندسازي ويروس ضروري اند، 2-عوامل مهار كننده اي كه سنتز DNA,RNA و پروتئين هاي خود سلول ميزبان را متوقف مي كنند (و فقط سلول را مجبور مي كنند براي ويروس كار كند) 3- پروتئينهاي ساختماني كه در ساختن ويريونهاي جديد بكار مي روند. معمولا پروتئينهاي اين دسته در مقدارهاي بيشتر از دو گروه اول توليد مي شوند.

بعد از اينكه سنتز صد ها تا هزاران ويريون جديد در سلول ميزبان به پايان رسيد، اغلب ميزبانان باكتريايي و برخي از سلولهاي جانوري و گياهي آلوده را مي تركاندو يا به نحوي تجزيه مي كند. البته در خيلي از عفونتهاي ويروسي جانوري و گياهي، هيچ پديده لايتيك (تجزيه اي) آشكاري ديده نشده و سلول مرده ميزبان با فساد و فروپاشي تدريجي خودش ويريونها را آزاد مي كند.

اينها مراحل رونشيني ، نفوذ و همانندسازي و آزاد كردن ويريونها در چرخه لايتيك بود.

نتيجه اين چرخه توليد دور جديدي از ذارت ويروسي و مرگ سلول است. شكل زير چرخه لايتيك را براي باكتريوفاژ T₄ نشان مي دهد. البته اين مراحل براي ويروسهاي پوشش دار جانوري پيچيده تر است كه بعدا توضيح مي دهم.

تنوع در ویروس ها

microbiology7 — Thu, 25 Oct 2007 13:01:18 GMT

يك ويروس انگل كوچكي است كه به طور خود به خود نمي تواند توليد مثل كند. اين ذره كوچك فقط وقتي مي تواند توليد نسخه هاي بيشتري از خودش را هدايت كند كه سلول مناسبي را آلوده كرده باشه و از دستگاه بيوسنتزي او بيگاري بكشد. ماده ژنتيك اغلب ويروسها همان طور كه قبلا هم گفتم DNA يا RNA است. (اسيد نوكلئيكي كه مي تواند تك رشته اي يا دو رشته اي باشد.) لفظ ويريون Virion معمولا به تمام ذره آلوده كنده ويروسي گفته مي شه كه شامل اسيد نوكلئيك و يك پوسته پروتئيني خارجي است. در ساده ترين ويروسها ماده ژنتيكي موجود ويروس فقط براي رمز كردن 4 پروتئين كفايت مي كند، در حاليكه ويروسهاي پيچيده توانايي ساختن 100 تا 200 پروتئين را دارند.

حالا اين موجودات چطور و چه كساني را آلوده مي كنند؟

اين حقيقت كه بازه ميزباني در ويروسها (بازه ميزباني يعني گروهي از سلولهاي مختلف كه ويروس توانايي آلوده سازي آنها را دارد.) عموما كوچك و محدود است ، مبناي مناسبي براي رده بندي ويروسها فراهم كرده است.

ويروسي كه فقط باكتري هاي را آلوده مي كند، باكتريوفاژ يا به صورت خلاصه فاژ ناميده مي شه.

به ويروسهايي كه سلولهاي جانوري يا گياهي را آلوده مي كنند، لفظ عمومي ويروسهاي جانوري يا ويروسهاي گياهي را مي دهند. معدودي از ويروسها هم مي توانند در گياهان رشد كنند و هم در حشراتي كه از آنان تغذيه مي كنند. در اين مورد مثلا اگر حشره تحرك زيادي داشته باشه، به عنوان ناقل ، ويروس را بين گياهان مستعد پراكنده مي كند. يك مثال واسه اين حالت ، ويروس كوتولگي زرد سيب زميني است كه علاوه بر گياه سيب زميني مي تونه در حشره اي كه از برگهاي اين گياه تغذيه مي كند نيز رشد كند.

بازه ميزباني وسيع ويژگي بعضي از ويروسهاي اكيدا جانوري است كه بهترين نمونه اش Vesicular stomatitis virus هست، ميزبان اين ويروس گروه وسيعي از سلولهاي جانوري هستند، از حشرات گرفته تا خيلي از انواع سلولي در پستانداران. اغلب ويروسهاي جانوري محدود به يك شاخه مشخص از جانداران هستند و بعضي هاشون هم فقط توانايي آلوده كردن چند گونه نزديك بهم را دارند (مثل پوليوويروس كه در نخستي ها بيماري ايجاد مي كنه)

مبحث بازه "سلولهاي ميزباني" وقتي مطرح مي شه كه يك ويروس جانوري حتي در بدن جانور ميزبان خود هم نتونه تمام انواع سلولها را آلوده كند. و اين حالت به خاطر وجود گيرنده هاي مناسب براي اتصال ويريون در سطح تنها بعضي از انواع سلولي است.

جواب به سوال هایی در مورد هپاتیت

microbiology7 — Wed, 10 Oct 2007 04:10:30 GMT

چند پست قبل مطلبي در باره هپاتيت زدم. بعد از اون مطلب براي تعدادي از دوستان سوالاتي درباره هپاتيت و اين ويروس و نحوه انتقال آن پيش آمد كه تصميم گرفتم توي اين پست يك مطلب كلي درباره هپاتيت و ويروسها بزنم تا اگه هنوز ابهامي هست بر طرف بشه.

گفتيم كه عامل ايجاد كننده هپاتيت يك ويروس هست.

ويروسها را به عنوان مرز بين دنياي جانداران و بي جانها تعريف مي كنند. در واقع هنوز دانشمندان نتونستن به صراحت بگن كه ويروس يك موجود زنده هست و واقعا هم نيست.

چون ويروسها يك خصوصيتي دارن كه باعث شده نتونن اون را كاملا زنده در نظر بگيرن و اون اين هست كه براي فعاليت و توليد مثل حتما نياز به محيط زنده دارن يعني حتما بايد از يك محيط زنده به محيط زنده ديگه بروند تا بتوانند توليد مثل كنند و يا بيماري ايجاد كنند. و اگر خارج از محيط زنده قرار بگيرند هيچ كاري نمي توانند انجام بدهند. يعني هنگام انتقال هم بايد توسط يك محيطي كه زنده محسوب مي شود وارد محيط زنده ديگر بشوند.

اگر ويروسي مثل هپاتيت ، توسط يك انتقال دهنده مثل خون (محيط زنده) وارد يك محيط غير زنده شد(مثل خوني كه روي لباس و يا وسايل بريزد) وقتي خون خشك بشه اين ويروس در اين محيط جديد ديگه نمي تونه توليد مثل كنه ولي هنوز ويروس كاملا از بين نرفته است و از بين رفتن ويروس بستگي به چيزهاي ديگه مثل دما ، PH محيط، مقاومت خود ويروس و مواد موجود در محيط هم داره و تا وقتي عاملي باعث نشده ماده ژنتيكي ويروس تخريب بشه ويروس هنوز از بين نرفته، فقط نمي تونه توليد مثل كنه و ايجاد بيماري كنه. و اگه يك جاي بدن كه زخم شده است با اين خون خشك شده تماس بگيرد امكان انتقال ويروس هست. بايد توجه كرد كه ويروس از پوست سالم منتقل نمي شه. و حتما بايد محل برخورد، زخم باشه.

مسئله بعدي اينكه ويروس هپاتيت فقط از راه خون، زخم باز و مايعات جنسي مي تونه از فردي به فرد ديگر منتقل بشه و از راه آب دهان انتقال پيدا نمي كنه.

میکروارگانیزم های مثبت

microbiology7 — Sun, 23 Sep 2007 20:48:52 GMT

تمام اعضاي بدن چه بيروني و چه دروني داراي يك سري ميكرواورگانيزمند كه اين ميكروارگانيزم ها در قسمت دستگاه گوارش تا انتهاي دستگاه گوارش به تعدادشون اضافه مي شه طوري كه در قسمت مري 10³ باكتري و البته در معده به علت افزايش اسيد معده از تعداد باكتري ها كم مي شه اما با زدر ابتداي روده كوچك 10³-10⁶ باكتري وجود دارد و در روده بزرگ به 10⁸ باكتري مي رسه. و در ركتوم اين تعداد به 10¹¹ مي رسد. طوري كه 10 اي 30 درصد حجم مدفوع را باكتري ها تشكيل مي دهند.

اين ها همان باكتري هاي طبيعي در دستگاه گوارش هستند و اگر تعداد اينها بهم بخورد باعث ايجاد بيماري مي شود. مثلا به علت مصرف داروهاي ضد اسيد معده و داروهاي جلوگيري كننده از زخم معده چون ميزان اسيد معده كاهش پيدا مي كنه در نتيجه جمعيت باكتري ها افزايش پيدا مي كند.

موقع عمل جراحي هر قسمت از دستگاه گوارش كه مورد عمل قرار بگيره به علت بهم خوردن جمعيت طبيعي باكتري ها مي تواند خطر ناك باشه و گاهي ممكن هست شخص را بعد از عمل جراحي به سمت مرگ بكشاند.

بنابر اين قبل از عمل جراحي بايد جمعيت فلور طبيعي كنترل شود. به همين علت براي از بين بردن باكتري هاي هوازي در اين منطقه از داروهايي مثل Neomycin و Erythromycin و براي از بين بردن جمعيت بي هوازي قبل از عمل جراحي از داروي Metronidazol استفاده مي شود.

در نوزادان در هنگام تولد تمام قسمت هاي نوزادان در حالت استريل است اما به محض مجاور شدن با محيط اطراف، حالت استريل از بين رفته و ميكروب ها در مناطق مختلف جايگزين مي شوند.

اگر با شير مادر نوزاد تغذيه شود، باكتري هاي دستگاه گوارش بيشتر باكتري هاي اسيد لاكتيك و استرپتوكوكهاي توليد كننده اسيد لاكتيك هستند در حالي كه در نوزاداني كه با شير خشك تغذيه مي شوند جمعيت باكتري هاي اسيد لاكتيك كم مي شود و در دستگاه گوارش اين نوزادان مخلوطي از ميكروبها مشاهده مي شود. (Mix bacteria) .