دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1387

وبا

وبا يك بيماري اسهالي حاد است كه با ويبريوكلره O1 (vibrio Cholerae O1  نوع كلاسيك يا Eltor ) ايجاد مي شود. در حال حاضر اين بيماري عمدتا ناشي از نوع التور است. حالات آن از عفونت هاي بدون علامت تا عفونت هاي شديد متغيير است. اكثر عفونت هاي خفيف بدون علامت اند. از مشخصات حالات معمولي عبارت اند از: شروع ناگهاني اسهال شديد كه مدفوع ، بدون نياز به زور زدن، خارج مي شود. به دنبال آن استفراغ، كم آب شدن سريع بدن، گرفتگي هاي عضلاني و كاهش ادرار (مگر در صورتي كه سريعا با آب و الكتروليت ها اين عوارض رفع شوند).

اپيدمي هاي وبا شايع اند و علاوه بر بزرگسالان كودكان را هم درگير مي كند. بررسي هاي اپيدميولوژيك نشان داده است كه وبا مسئول حدود 5 تا 10 درصد مبتلايان به اسهال حاد در شرايط غير اپيدميك است. تجربه كلي همه گيري نشان داده كه وبا ممكن است به هر كشوري وارد شود، ولي فقط در مناطقي مسئله ساز مي شود كه ساير عفونت هاي روده اي حاد بومي باشند يعني جايي كه بهداشت رعايت نشود.

مشخصات اپيدميولوژيك:

بيماري وبا هم همه گير و هم بومي است. همه گير و بومي بودن يك بيماري به عامل بيماري زا و نيز سيستم (محيط) بستگي دارد. عوامل مربوط به بيماري زا، توزيع آن را تحت تاثير قرار مي دهند، شامل توانايي آن براي ادامه حيات در يك محيط خاص، قدرت تهاجمي آن، ميانگين تعداد جانداران لازم جهت ايجاد عقونت و غيره است. مشخصات سيستم (محيط) كه توزيع عامل بيماري زا را تحت تاثير قرار مي دهد شامل تعداد افراد مستعد ابتلا به بيماري و موقعيت هايي است كه محيط براي انتقال عفونت فراهم مي آورد.

تجربه ي كلي نشان داده است كه پيدايش وبا در هيچ كشوري قابل پيش گيري نيست. ولي وبا فقط در مناطقي مسئله ساز مي شود كه بهداشت پائيني داشته باشند.

از خصوصيات اپيدمي هاي وبا ناگهاني بودن آن است به طوري كه اغلب يك مسئله حاد در سلامت عمومي پديد مي آورد. اين اپيدمي ها توان بالقوه زيادي براي گسترش سريع و ايجاد مرگ دارند. اپيدمي وبا در يك جامعه خود محدود شونده است و گرايش دارد پس از رسيدن به نقطه اوج خود، فروكش كند.

نيروي عفونت از طريع آب و نيروي عفونت از طريق تماس ها به خوبي معلوم شده است كه حذف آب آلوده بلافاصله طغيان بيماري را به پايان نمي رساند ولي موقعيتي ايجاد مي كند كه "دم اپيدمي" Epidemic tail ناميده مي شود و ناشي از ادامهي انتقال از طريق تماس هاست. در مناطقي كه وبا بومي است، پايداريش مانند تب تيفوئيد نيست. نوسان هاي فصلي و طغيان هاي همه گير در آمده است. اين نوع نسبت به همتاي كلاسيك خود، "گرايش بومي شدن" بيشتري نشان مي دهد، زيرا نسبت عفونت به بيماري (عفونت هاي غير آشكار و حالات خفيف) بالاتر است.

وبا حتي در مناطق بومي با فاصله ظاهر مي شود. سرنوشت ويبريو در فواصل اپيدمي ها چه مي شود؟

3 توضيح در اين زمينه ارائه شده است.

1-    وجود ناقلان دراز مدت

2-    وجود انتقال به ميزان كمتر اما مداوم كه حالات بدون علامت را در بر مي گيرد

3-    بقاي عامل بيماري زا در محيط به شكل آزاد و شايد يك شكل تغيير يافته.

نوشته شده توسط زهرا در 13:49 | | لینک به این مطلب